Ask me no more – Lawrence Alma-Tadema, 1906
€2.750
“Ask me no more”, heliogravure uitgegeven in 1906 door Arthur Tooth & Sons naar het gelijknamige schilderij uit 1906 (Opus CCCLXXIX) van Sir Lawrence Alma-Tadema. In de tijd met de hand gekleurd. Afm. ca. 45 × 66,5 cm.
Op een zonovergoten marmeren terras boven de diepblauwe Middellandse Zee buigt een jonge Romeinse aanbidder zich over de hand van zijn geliefde. Terwijl hij haar hand kust, wendt zij haar gezicht af. Haar houding is terughoudend, maar niet afwijzend. De aanraking van hun handen is het enige fysieke contact tussen beiden en vormt het emotionele middelpunt van de voorstelling. Naast de jonge vrouw ligt een boeket anemonen, een geschenk van haar aanbidder.
Met haar blanke huid en Engelse kapsel lijkt de jonge vrouw overigens minstens zozeer schoonheid uit Alma-Tadema’s eigen tijd als een bewoonster van het oude Rome. De klassieke wereld is hier slechts het decor voor een in wezen tijdloos liefdesspel.
De titel is ontleend aan The Princess van Alfred, Lord Tennyson, gepubliceerd in 1847. De laatste strofe van het daarin opgenomen lied Ask me no more luidt:
“Ask me no more; thy fate and mine are sealed
I strove against the stream and all in vain
Let the great river take me to the main
No more, dear love, for at a touch I yield”
De woorden geven betekenis aan precies het ogenblik dat Alma-Tadema heeft gekozen. De vrouw heeft zich tegen haar liefde verzet, maar bij zijn aanraking bezwijkt haar weerstand. Visueel houdt Alma-Tadema dat moment nog even vast: tussen toenadering en overgave, terwijl Tennysons vers de afloop al prijsgeeft.
Het liefdespaar op een marmeren terras met uitzicht over de Middellandse Zee behoort tot Alma-Tadema’s meest geliefde thema’s. Steeds koos hij niet voor de hartstocht zelf, maar voor het ogenblik ervoor, wanneer gebaren en blikken nog ruimte laten voor twijfel en verwachting. Ask me no more behoort tot de laatste werken waarin hij dit motief gebruikte. Opmerkelijk genoeg schilderde Alma-Tadema dit uitgesproken jeugdige liefdestafereel in 1906, op zeventigjarige leeftijd. Zelf schreef hij later dat hij in het schilderij vooral een indruk van jeugd en geluk had willen oproepen.
Het schilderij was in maart 1906 in opdracht van Arthur Tooth & Sons ontstaan en werd datzelfde jaar tentoongesteld bij de Royal Academy. Tooth liet er onmiddellijk ook deze heliogravure naar uitgeven. Daarmee was de prent geen latere reproductie van een bekend schilderij, maar maakte zij vanaf het begin deel uit van de verspreiding van een van Alma-Tadema’s laatste grote liefdesscènes.
Prijs: Euro 2.750,-
