Amersfoort – Frederik de Wit, 1698

“Amisfurtum vulgo Amersfoort”, kopergravure uitgegeven door Frederik de Wit te Amsterdam in 1698 als deel van diens vermaarde “Theatrum Ichonographicum Omnium Urbium et Praecipuorum Oppidorum Belgicarum XVIII Provinciarum” [Overzicht/atlas van plattegronden van alle steden en de belangrijkste plaatsen van de zeventien Nederlandse provincies]. In de tijd met de hand gekleurd. Afm.: 42 x 52 cm.

In de zeventiende eeuw was Amersfoort naast Utrecht de enige andere grote stad in deze provincie. De stad is ontstaan uit een hof van de bisschop van Utrecht aan de rivier de Eem, van waaruit de ontginningen in de gaten gehouden konden worden. Op deze plattegrond zien we heel goed de oude en de nieuwe grachtengordel van de stad. De eerste grachtengordel uit de late dertiende eeuw is vrijwel cirkelvormig en omvat de beide grote kerken in de stad: in het midden de Sint-Joriskerk en in het westen de Onze-Lieve-Vrouwekerk met zijn hoge toren. De toren is er nog, maar de kerk is in de achttiende eeuw door een explosie verwoest.

De stad kende een grote economische bloei en bevolkingstoename. Nog geen eeuw na de aanleg van de eerste stadsmuur werd daarom een nieuwe versterking concentrisch om de oude aangelegd. Deze nieuwe versterking bestond uit muren met muurtorens, poorten en een dubbele gracht. De bouw begon in 1380 en duurde — hoofdzakelijk door de hoge kosten — tot 1450. In de late zestiende en de zeventiende eeuw is deze buitenste verdedigingsgordel versterkt met enkele bastions.

Amersfoort, of preciezer de Onze-Lieve-Vrouwetoren, wordt het geografische middelpunt van Nederland genoemd. Tot 1960 is de toren gebruikt als oorsprong van het coördinatenstelsel van het Rijksdriehoeksnet, waardoor hij als het ware het middelpunt van Nederland werd.

De titelcartouche in is kwabstijl met daarboven het provinciewapen van Utrecht en het wapen van de stad Amersfoort.

Prijs Euro 850,-