Marokko – Willem Blaeu, ca. 1640

“Fezzae et Marocchi Regna Africae Celeberrima.” Kopergravure uitgegeven door Willem Blaeu rond 1640. In de tijd met de hand gekleurd. Afm. 38,5 x 50 cm.

In het midden van de zeventiende eeuw is Marokko een uitgestrekt en gevarieerd rijk, ingeklemd tussen de Atlantische Oceaan, het Atlasgebergte en de zuidelijke woestijngebieden. (Door Bleau werd het land opgesplitst in het “koninkrijk Marokko” en het “koninkrijk Fez”. Fez was echter geen blijvend onafhankelijk rijk, maar een noordelijk machtsgebied binnen Marokko.)

De naam van het rijk is afgeleid van Marrakech, vaak simpelweg “Marokko” genoemd: een immense stad die ooit meer dan honderdduizend haarden zou hebben geteld en door tijdgenoten tot de grootste steden van de bekende wereld werd gerekend. Hoewel oorlogen en interne onrust haar aanzien hebben aangetast, blijft zij het bestuurlijke en economische hart van het rijk.

Het land is opgedeeld in een reeks provincies met elk een uitgesproken karakter. Haha, aan de oceaan en het Atlasgebergte grenzend, is ruig, bergachtig en dicht bebost. De landbouw is er beperkt, maar de streek staat bekend om haar overvloedige honing, waarvan de bewoners grotendeels leven. Souss vormt een scherp contrast: een vruchtbaar, welvarend landbouwgebied dat rijkelijk tarwe, gerst, groenten en suiker produceert, en waar ook vijgen, druiven en dadels in overvloed groeien. De hoofdstad Taroudant is een aanzienlijke stad met actieve handelsgemeenschappen van Franse en Engelse kooplieden.

Het land van Marokko, rond Marrakech, geldt als de best bebouwde en meest bevolkte regio van het rijk. Het bestaat grotendeels uit een brede, open vlakte die door tijdgenoten wordt vergeleken met de Lombardijse laagvlakte. De omliggende bergen zijn koel en vruchtbaar, maar leveren vooral gerst. De streek is rijk aan vee en wild en wordt doorsneden door belangrijke rivieren zoals de Tensift en de Oum Er-Rbia, die hun oorsprong vinden in het Atlasgebergte en de koninklijke stad van water voorzien.

Andere provincies zijn kleiner of minder dicht bevolkt, maar economisch van belang. Iguzula, in het noorden, bezit mijnen van ijzer en koper en telt vele grote dorpen, al zijn de meeste nederzettingen er niet ommuurd. Doukkala strekt zich uit langs de Atlantische kust en wordt begrensd door de rivieren Tensift en El-Abid. Ahssoura, gelegen tussen Doukkala en Tadla, omvat bergdalen met versterkte nederzettingen als El-Meden en Tagoudast. Het land Tadla, een driehoekig gebied tussen de rivieren Cherrat en Oum Er-Rbia, is kleiner van omvang maar telt verschillende goed gesitueerde steden.

Prijs: Euro 450,-